Hoorns Hoorn en de Eenhoorn (2)

Inleiding.
"Van wege den Koning" bevestigde de Hooge Raad van Adel bij besluit van 26 juni 1816 de stad Hoorn in het bezit van haar oude wapen. In het heraldisch jargon, waarin het hoge college zich bij gelegenheden als deze placht uit te drukken, werd dit wapen beschreven als

"zijnde van zilver, beladen met een hoorn van keel, geringd van goud, geband van lazuur met goude kwasten, het schild van achteren vastgehouden door een zittenden Eenhoorn, van keel, gehoornd, gemaand, gebaard, gevlokt en gestaard van goud".

Doch woorden, en ook deze, schieten spoedig te kort. En daarom is het goed, dat, midden tussen deze tekst, het wapen in kleuren werd weergegeven, zodat wij daaraan kunnen zien, dat de hoorn met vijf gouden ringen is versierd, en de blauwe band een elegante strik vertoont. De rode eenhoorn, recht achter het schild gezeten, wendt het hoofd met de hoorn naar rechts. Dit laatste in heraldische zin: voor ons gezien priemt de gouden hoorn van de schildhouder naar links.

Wat voor vragen deze beschrijving misschien reeds mag oproepen, in ieder geval onderscheidt zij duidelijk tussen het eigenlijke wapen - de rode hoorn op het witte schild - en de schildhouder, de eenhoorn. Deze beide elementen, het wapen en de eenhoorn, hebben ieder hun eigen geschiedenis en hun eigen relatie tot de stad. Dit aan te tonen en voorts te laten zien hoe beide componenten ten slotte werden verenigd tot een voor Hoorn uiterst zinrijk symbool, is de strekking van dit opstel.

Het wapen, de zegels en de middeleeuwse stad.
Het wapen van Hoorn - een eenvoudige naar rechts gewende jachthoorn in een schild - ontmoeten we voor het eerst als figuur op het zegel, dat de stedelijke overheid spoedig na de verlening van het stadrecht in 1357 blijkt te gebruiken. Want op 27 november 1361 hing zij dit zegel aan een van haar uitgaande akte ¹).

Zegel 1361.

1) A.R.A. Grafelijkheid van Holland. diam. zegel 33 mm.